Torque (koppel) beschrijft de mogelijkheid om een object rond een bepaalde as te roteren. De basisrelatie kan worden geschreven als T = F × r, wat de kracht maal de lengte van de momentarm is. Omdat het zowel de afmetingen "kracht" als "lengte" bevat, worden de eenheden van koppel gewoonlijk geschreven in samengestelde vormen zoals N·m, lbf·ft en kgf·cm.
In moderne technische en elektromechanische documenten is N·m de meest voorkomende hoofdeenheid. Het behoort tot het Internationale Systeem van Eenheden (SI) en kan gemakkelijk worden gebruikt in combinatie met andere formules zoals kracht, lengte, vermogen, enz. Kleinere koppels zullen worden gezien als mN·m, grotere koppels zullen worden gezien als kN·m, wat de uitdrukking van de magnitude intuïtiever maakt.
In onderhouds-, productie- en historische materialen komen kgf·m en kgf·cm nog steeds veel voor. Ze komen uit het ‘kilogramkracht’-systeem en komen vooral voor in oude apparatuur, Aziatische handleidingen, simulatiemomentsleutels en montagetrainingsmateriaal. Voor kleine bevestigingsmiddelen wordt vaak de voorkeur gegeven aan kgf·cm of lbf·in omdat de numerieke waarden nauwkeuriger aflezen.
In Noord-Amerikaanse gegevens komen lbf·ft en lbf·in regelmatig voor. Motor-, transmissie-, off-road- en gereedschapshandleidingen geven de voorkeur aan lbf·ft, terwijl elektronische apparatuur, kleine bevestigingsmiddelen en precisiemontage vaker lbf·in gebruiken. Wanneer uitdrukkingen als lb-ft en lb-in voorkomen, verwijst dit meestal naar de context van de koppeleenheid pond-kracht voet / inch.
Eenheidsconversie kan alleen het probleem oplossen van "hoe de liniaal te veranderen voor dezelfde koppelwaarde", maar kan het oordeel over het assemblageproces niet vervangen. Of de daadwerkelijke vergrendeling betrouwbaar is, hangt ook af van de schroefdraadspecificaties, de smeringsstatus, de contactoppervlakwrijving, de aanhaalvolgorde, het heraandraaiproces en de vereisten voor de hoekmethode.
