UUID (Universally Unique Identifier), Open Software Foundation (OSF) tarafından standartlaştırılan, RFC 4122'de tanımlanan 128-bitlik bir tanımlayıcıdır. Amacı, dağıtık sistemlerin kimlik ataması için merkezi bir otorite olmaksızın bilgileri benzersiz olarak tanımlamasına izin vermektir.
Standart bir UUID `550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000` gibi görünür, tirelerle 5 gruba (8-4-4-4-12) ayrılmış 32 onaltılık basamaktan oluşur. Teorik olarak, UUID v4'ün çakışma olasılığı yaklaşık 1/10^36'dır — yaklaşık 800 yıl boyunca saniyede 1 milyar UUID oluştursanız, tek bir çakışma olasılığı yaklaşık %50 olacaktır, bu da pratikte ihmal edilebilir.
UUID'ler veritabanı birincil anahtarları, dağıtık izleme kimlikleri, istek kimlikleri, günlük izleme kimlikleri, benzersiz dosya adlandırma, test verisi kimlikleri ve oturum tanımlayıcıları için yaygın olarak kullanılır. Neredeyse tüm ana programlama dilleri yerleşik UUID oluşturma kitaplıkları içerir.